"Dobra pani"

Nowela Elizy Orzeszkowej opublikowana po raz pierwszy w 1888 roku w zbiorze"Panna Antonina".Eliza Orzeszkowa w swoim utworze obnaża powierzchowność i fałsz realizacji pozytywistycznego hasła filantropii i dobroduszności.Tytułowa"dobra pani"to ironiczne określenie Eweliny Krzyckiej,która swoją fałszywą dobroczynnością wyrządza ludziom krzywdę,traktując ich jak zabawki.

Opis fabuły

W niewielkim,prowincjonalnym miasteczku,Ongrodzie,mieszka bogata,bezdzietna wdowa.Wszyscy chwalą ją za okazaną dobroć wobec pięcioletniej dziewczynki sieroty Helenki,którą wzięła pod opiekę.Przez kilka lat pani Ewelina uwielbia swoją podopieczną i nie rozstaje się z nią,obsypuje pieszczotami i podarunkami,zachwyca się jej urodą.Po pewnym czasie Krzycka zmienia swój stosunek do Heli,zaczyna ją nudzić dorastająca dziewczyna,która nie jest już taka słodka i śliczna jak kiedyś.Coraz częściej spędzają czas oddzielnie.Dziewczyna w końcu zmuszona zostaje do opuszczenia domu wdowy i przeniesienia się pod dach biednej rodziny.W nowej dla niej sytuacji czuje się jednak całkowicie zagubiona.

Bohaterowie

• Ewelina Krzycka tytułowa"dobra pani"
• Helka sierota,którą opiekuje się bogata wdowa,Krzycka
• Czernicka garderobiana pani Eweliny
• Rodzina Jana murarz,jego żona i dzieci,u których przebywa dorastająca Helka