Polska baśń literacka autorstwa Marii Konopnickiej opublikowana po raz pierwszy w 1896 roku.Utwór pisany jest prozą poetycką z obszernymi wierszowanymi
fragmentami.Jego akcja rozgrywa się w świecie mityczno-baśniowym a
zarazem realnym;w następstwie pór roku od wiosny do jesieni.Bohaterami baśni jest gromada krasnoludków,którymi rządzi król Błystek.Krasnoludki,które zimę spędziły pod
ziemią,wychodzą wiosną na powierzchnie i spotykają ludzi.Pomagają
ubogiej gęsiarce,sierotce Marysi,odnaleźć jej zagubione gąski.Udaje
im się też wyciągnąć rodzinę ubogiego chłopa Skrobka z biedy.Jesienią
powracają znowu pod ziemię.W baśni tej występują zdarzenia i postacie fantastyczne,jak i
całkiem realne.Jest w niej zawarta pochwała pracy ludzkiej oraz kult
symboliki ziemi i rolnictwa.
Na baśń składa się kilka równoległych wątków:
- pobyt krasnoludków poza ich królestwem,w świecie ludzi
- dzieje sierotki Marysi
- przypadki Koszałka-Opałka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz