"Dziura w niebie"

Powieść inicjacyjna Tadeusza Konwickiego,opublikowana w 1959 roku w Warszawie.Książka otrzymała nagrodę Nowej Kultury.Oprócz powieści inicjacyjnej,utwór Konwickiego nawiązuje także do powieści młodzieżowej,romansu społecznego i powieści z życia wsi.

Streszczenie fabuły

Akcja utworu rozgrywa się w podwileńskiej wsi w 1938 roku.Wieś podzielona jest na dwie części Górne Młyny(część zamożniejsza) i Dolne Młyny(część uboższa).Pomiędzy chłopcami pochodzącymi z tych części"Góralami" i "Doliniarzami"odbywa się walka o zamkniętą papiernię,tzw."Puszkarnię".Główny bohater powieści,Polek Krywko jest uczniem ostatniej klasy szkoły podstawowej.Jego rodzice nie żyją,wychowywany jest przez dziadków.Polek wywodzi się z Dolnych Młynów,zakochuje się jednak w Wici Puciałłównie z Górnych Młynów.We wsi mówi się o przybyciu nieznajomych,którzy mają wszystko zmienić,Polek niecierpliwie oczekuje ich przybycia.Pojawia się jednak w końcu jeden tylko wędrowiec,który przybywa do wsi,aby popełnić samobójstwo.Przy jego ciele znajduje się rękopis,z którego wynika,że biografię nieznajomego wiele łączy z biografią Polka,że jest on pochodzącym z przyszłości sobowtórem głównego bohatera.Polek w poszukiwaniu innych obcych udaje się do Puszkarni,znajduje tam jednak tylko ogromną ilość książek;rozczarowany chłopiec popycha jeden z regałów z książkami,mebel przewraca się,chłopiec zostaje przygnieciony książkami.Polek zostaje wywieziony do szpitala,powieść kończy jego ostatnie spojrzenie na opuszczaną krainę dzieciństwa.