Opis fabuły
Główny bohater psycholog Kris Kelvin przybywa z Ziemi na stację badawczą unoszącą się nad cytoplazmatycznym oceanem pokrywającym obcą planetę Solaris.Ocean ten wydaje się być pewną formą inteligencji,o zdumiewających możliwościach interwencji w chaotyczny ruch orbitalny planety wewnątrz układu podwójnej gwiazdy.Ludzie od wielu lat nie potrafią zrozumieć tajemniczej natury oceanu;wszelkie próby porozumienia zawodzą.Naukowcy przebywający w momencie przylotu Kelvina na stacji badawczej(Snaut i Sartorius)zachowują się w nienaturalny sposób,ich stan psychiczny przypomina lekki obłęd.Szef tamtejszej placówki Gibarian popełnił samobójstwo parę godzin przed przybyciem psychologa.Wkrótce pojawia się tam w niewyjaśnionych okolicznościach żona Kelvina,Harey,która niegdyś targnęła się na swoje życie,za co główny bohater czuje się odpowiedzialny.Podejmuje on drastyczne próby uwolnienia się od nieproszonego„gościa”.Istota jednak powraca,co udowadnia mu(podobnie jak poprzednio innym rezydentom stacji),że jego działania mają charakter zbrodni kopia jego żony psychicznie niczym nie różni się od człowieka.Pomimo iż wie,że istota przypominająca zmarłą wcześniej kobietę tak naprawdę nią nie jest,z biegiem czasu zaczyna ją akceptować i kochać.Okazuje się,że ocean materializuje wspomnienia badaczy w postaci neutrinowych,niezniszczalnych tworów.Obecność tych fantomów,wydobytych z podświadomych zakamarków pamięci,okazuje się być dla ludzi trudną do zniesienia udręką psychiczną.Bohaterowie próbują ustalić,czy jest to forma eksperymentu przeprowadzana przez planetę na badaczach,działanie nie do końca świadome czy nietypowa próba kontaktu odpowiedź na wcześniejsze naświetlanie oceanu twardym promieniowaniem rentgenowskim.Uczeni decydują się na następną próbę kontaktu:przesyłają w głąb oceanu encefalogram Kelvina w celu przekazania domniemanemu odbiorcy swoich stanów psychicznych.Duża część książki jest poświęcona historii wcześniejszych badań oceanu,z którą bohater zaznajamia się przeglądając zbiory biblioteki umieszczonej na stacji.Z tych badań wyodrębniła się nawet osobna gałąź wiedzy solarystyka.Z lektury dzieł poświęconych solarystyce poznaje on opisy różnorodnych zjawisk występujących na oceanie(mimoidy,symetriady)oraz próby naukowego wyjaśnienia natury dziwnej substancji.Powieść jest najsłynniejszym utworem Lema,tak w kraju,jak i za granicą.Autorowi udało się stworzyć najbardziej oryginalną wizję Obcego w historii literatury s-f.Solaris porusza problemy niemożności zrozumienia Wszechświata,bezsilności nauki wobec innej formy istnienia oraz bezradności człowieka,który nie może uwolnić się w kosmosie od balastu ziemskich wspomnień i wyrzutów sumienia.
Żywy ocean
Według samego Lema,żywy ocean powinien wyglądać jak lampa lava.
Adaptacje
Ekranizacje
- "Solaris"1970 r.ZSRR,reż.Nikołaj Nirenburg
- "Solaris"1972 r.ZSRR,reż.Andriej Tarkowski
- "Solaris"2002 r.USA,reż.Steven Soderbergh
Powstały dwa słuchowiska radiowe na podstawie"Solaris".Pierwsze zrealizowało Polskie Radio w 1970 roku,natomiast drugie(anglojęzyczne)BBC w 2007 roku.
Książka mówiona
Jako książka mówiona powieść została wydane przez Polskie Radio w 2010 roku.Książka jest czytana przez Piotra Fronczewskiego.W 2011 r.ukazała się natomiast wydana przez wydawnictwo Andromeda wersja czytana przez Jerzego Trelę.Anglojęzyczna książka mówiona"Solaris"(według tłumaczenia Billa Johnstona)wydana została w 2011 roku,czytana przez Alessandro Julianiego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz